25 กรกฎาคม 2549
sand message
- กลม ๆ คือนาฬิกา
วิ่งช้า ๆ คือรถเต่า
คิดถึงเธอคือตัวเรา
แล้วเธอเล่า คิดถึงใคร -
.
.
.
.
"ฮัลโหล คุณเป็นใคร? ส่ง sms มาหาผมทำไม"
"หา..เอ่อ..
ขอโทดจิง ๆ ค่ะ
แต่เพื่อนฉันเคยใช้เบอร์นี้...
เค้าอาจเปลี่ยนเบอร์ไปแล้ว
......"
"ไม่เป็นไรครับ .... ผมโทรหาคุณอีกได้ไหม"
"..........."
"เป็นเพื่อนกันนะครับ"
"...ค่ะ พี่ชื่ออะไร?"
"เอ็มครับ..."
.....
....
...
..
.
"พี่ดีใจที่เราได้รู้จักกัน"
"พี่เอ็มน่ะ โชคร้ายที่สุดในโลกเลยรู้ป่ะที่มาเจอโบเข้า"
"ทำไมละ พี่ว่า พี่โชคดีมากว่านะ"
"ก็โบเป็นผู้หญิงไม่ปกติ! .......จิง ๆ นะ ไม่เชื่อเหรอ!!?"
"ไม่ปกติยังไง ?"
......
....
..
"..........วันนี้พี่เอ็มเป็นไงบ้าง"
"ไปทำงานสายเพราะคนขับรถมารับช้า พี่ก็พลอยโดนว่าไปด้วยว่า ไปสาย"
"พี่คิดถึงน้องจัง เมื่อไหร่เราจะได้เจอกัน"
.....
....
...
..
.
"ร้องไห้ทำไม คนดีของพี่"
"ขอโทดจิง ๆ ค่ะ อกหักไม่หายสักที"
"ให้พี่ดูแลน้องนะคะ แค่น้องยอมให้เรามาเจอกัน พี่จะรอวันนั้น"
.....
....
...
..
.
"น้องไม่สวย กลัวพี่ไม่รัก"
"น้องรู้ได้ไงว่าพี่จะไม่รัก พูดอย่างนี้เหมือนดูถูกพี่นะ *.*"
"พี่รักน้องนะคะ อยากเจอน้องมากด้วย ปีใหม่นี้พี่ว่าง น้องมาอยู่กับพี่นะ"
25 ธันวาคม 2549
แล้วฉันก็สร้างโอกาสให้เรามาพบกัน
บัดนั้น ความรวดร้าวมหาศาล ก็บังเกิด
เราเจอกัน และเธอ ก็ ไม่ กลับ มา อีก ...
?? ?? 2550
จนวันนี้ เกือบ 2 ปีแล้ว ที่ตัวเองเจ็บปวด
และทำให้อีกคน - เจ็บด้วย -
บ่อย ๆ ที่ ฉัน - ร้อง - ไห้ - ฟูมฟาย
สะอื้น บนบ่า กอดไว้แน่น
แล้วพี่ก็กลับมา
ถึงจะกลับมาแบบไม่รักเหมือนเดิมก็เถอะ
ครั้งหนึ่งฉันเคยถามว่า พี่เอ็มกลับมาทำไม
เธอตอบว่า พี่ไม่ได้กลับมา พี่ก็อยู่ทีเดิมตลอด ไม่ได้ไปไหน
ขอบคุณสำหรับคำตอบ จากปากของคนที่ฉันรักมากที่สุด รักมากที่สุดจริง ๆ
จะให้ฉันเข้าใจว่ายังไง สาบานสิ ว่าเธอไม่เคยทิ้งไป!
ความจริงคือ เธอไม่เคยอยู่ และไม่เคยกลับมา
เพราะแค่ฉันที่มีรัก และยังรัก
แต่...กลับไปไม่ถึงเธอเลย
